धर्ती यो हरियो थियो, सगरका तारा उज्याला थिए
मेरै प्रीति सुहाइ कान्तिपुरका सन्झ्याल अग्ला थिए
छाया आज पऱ्यो, छिप्यो छवि कहाँ, के देख्नु मैले पऱ्यो
आँसूमा अब चिप्लियो कलम यो, के लेख्नु मैले पऱ्यो !
दर्शकहरू के भन्छन्?
‘गौरी’ खण्डकाव्यको यस वाचनलाई दर्शकहरूले समग्रमा अत्यन्त भावुक, मार्मिक र प्रभावशाली मानेका छन्। विशेषगरी शार्दूलविक्रीडित छन्दको लय, माधव घिमिरेको भावपूर्ण काव्य र मिमराज पाण्डेयको सुमधुर वाचनबाट उत्पन्न हुने करुण अनुभूति ले धेरै श्रोतालाई गहिरोसँग छोएको देखिन्छ।
- भावनात्मक प्रभाव अत्यन्त बलियो: धेरै दर्शकहरूले काव्य सुन्दा आफू भावुक भएको, कतिपयले आँसु नै आएको प्रतिक्रिया दिएका छन्।
- अर्का भागको प्रतीक्षा: दर्शकहरूले ‘गौरी’का पछिल्ला भागहरू पनि छिट्टै सार्वजनिक गर्न आग्रह गरेका छन्।
- थप सामग्रीको अपेक्षा: केही दर्शकहरूले वाचनसँगै काव्यका पंक्ति/lyrics स्क्रिनमा देखाउने तथा गौरी र उनका छोरीहरूबारे थप पृष्ठभूमि जानकारी दिन सुझाव दिएका छन्।
- वाचनको शुद्धतामा सुझाव: केही श्रोताहरूले उच्चारण तथा केही शब्दहरूको वाचनमा भएका त्रुटि औँल्याउँदै अझ बढी शुद्धता र प्राविधिक सावधानी आवश्यक रहेको बताएका छन्।
- समग्र प्रतिक्रिया: आलोचनाका बाबजुद, दर्शकहरूको मुख्य प्रतिक्रिया ‘गौरी’को साहित्यिक सौन्दर्य र वाचनको भावनात्मक प्रभावप्रति गहिरो प्रशंसा रहेको छ।
कमेन्ट गर्नुहोस्
कमेन्ट गर्न फेसबुकबाट साइन इन गर्नुहोस्। फेसबुकबाट साइन इन